Bordeauxgekleurde baretten in alle variëteiten!

1. Boina Tolosa Tupida Lana - 300 mm

Na jaren van zoeken naar een echte baret in mijn kleur arriveerde op 28 april 2012 mijn eerste baret in mooi bordeauxrood, ondanks de nominale kleur 'maroon'. Dat was kicken!

1. Boina Tolosa Tupida Lana Maroon - 300 mm

Na jaren zoeken kan ik sinds 28 april 2012
eindelijk een bordeauxrode baret opzetten!

2. Exposición Super Lujo - 325 mm

Al gauw, op 5 mei 2013, kwam hier alweer een baret aan, deze overtrof de vorige in kleur en diameter, weer buiten verwachting! Een traditionele, dicht en stevig vervilte baret, gefabriceerd door Boinas Elosegui, voorzien van een prachtig label, opgemaakt met een Baskisch lettertype, herkenbaar aan de kapitale A met een plat dakje. Het werd meteen mijn favoriete baret! Er bestonden trouwens wel grotere baretten, maar natuurlijk niet in mijn kleur, maar vanwege de nog grotere diameter overwoog ik er later nog maar eens over te denken.

2. Exposición Super Lujo in Maroon - 325 mm 

Proeven op 8 mei 2012 met baret nummer 2,
de Exposición Super Lujo van 325 mm.

Proeven op 31 januari 2013 met baret nummer 2,
de Exposición Super Lujo van 325 mm.

3. Tunisia Chechia Vermilion (Red) Size 57

Er kwam ineens wat heel anders: Daan Kolthoff berichtte dat zijn South Pacific Barets iets heel aparts had, maar wat op vergelijkbare wijze werd gemaakt als Baskische baretten en in de mooist denkbare kleur: een Tunesische chechia, een soort dikke wollen muts, stevig vervilt, met een goede pasvorm. Voor mij het ideale hoofddeksel voor binnengebruik.

3. Tunisia Chechia Vermilion (Red) Size 57

Proefnotities met de ganzenveer in de hand
en de Tunesische chechia op het hoofd
op 26 september 2012. 

Proefnotities met de ganzenveer in de hand
en de Tunesische chechia op het hoofd
op 13 november 2013.

4. Boina Tolosa Tupida Algodon - 310 mm

Op de website zag de kleur er bleekjes uit, maar Daan tipte me dat het wel meeviel. In oktober 2012 kon ik deze katoenen baret aan mijn verzameling toevoegen. Even wennen een baret van katoen, niet vervilt, maar losjes gebreid en toch voorzien van een steeltje. Uitstekend voor binnengebruik of als het buiten erg warm is.

4. Boina Tolosa Tupida Marron Algodon - 310 mm

Op 25 oktober 2012 met wijn in de hand en
de katoenen baret op het hoofd. 

Op 16 juli 2013 met Miny zomers proevend onder
het zonnedoek met de luchtige Tolosa Tupida Algodon.

5. Parachutistenbaret 250 mm

Een toegift bij de katoenen Tolosa Tupida, maar helaas te klein. Ik heb hem uit elkaar getornd en wat ruimer in elkaar genaaid, en in plaats van een militair embleem, heb ik op de daarvoor bestemde plek een miniatuur wijnflesje vastgeklemd, de ideale baret voor het 'BevrijdingsLegioen van Oude Wijn'.

5. Parachutistenbaret 250 mm.

De kurkentrekker in de aanslag.

Zelfportret met rode baret op het hoofd, voorzien van miniatuurfles Château Peyredon-Lagravette, als soldaat van het BevrijdingsLegioen Oude Wijn, poserend met de wapenvoorraad waarmee oude wijnen van hun beklemmende kurken kunnen worden verlost, op 21 oktober 2012.

6. Basco Grande Piatto - 330 mm

In augustus 2012 arriveerde mijn 6e bordeauxrode baret, ditmaal een Italiaanse van De Setti, mijn enige bordeauxrode met een leren hoofdband van een nominale cm-maat, die vallen altijd anders uit, dus te groot of te klein, deze is te ruim, maar voor binnengebruik, waarvoor deze soepele wollen baret uitermate geschikt is, geen probleem: de kleur blijft het belangrijkste.

6. Basco Grande Piatto - 330 mm

7. Exposición Super Lujo in Maroon - 325 mm

Besteld als een Txapeldun Bordeaux 349mm diameter, viel de grootte zwaar tegen en ik hield het er maar op dat de nominale en de werkelijke maat sterk van elkaar afweken. Later bleken de afmetingen overeen te komen met mijn tweede baret in bordeaux, de Exposición Super Lujo in Maroon - 325 mm, en had ik die dus dubbel.

7. Exposición Super Lujo in Maroon - 325 mm

Op 14 september 2013 showt Miny
de Exposición Super Lujo van 325 mm
en Pieter de Txapeldun Bordeaux van 349 mm.

8. Exposición Txapeldun Bordeaux - 349 mm

De nummer 7 en 8 werden samen afgeleverd in september 2013. De Exposición Txapeldun Bordeaux 349 mm was besteld als Exposición Txapeldun Bordeaux 372 mm. Omdat de diameter van beide baretten achtereenvolgens werd opgegeven als 15 en 16 pulgadas, kreeg ik nog meer het vermoeden dat er iets mis was met de nominale maten, maar dat was geen groot probleem, want ik was er van overtuigd nu de grootste baret in de kleur bordeauxrood te bezitten, en daar heb ik zoals gebruikelijk een goed glas wijn op gedronken.

8. Exposición Txapeldun Bordeaux - 349 mm 

Pieter op 14 september 2013
met voor het eerst een txapeldun op het hoofd! 

9. Deer Linen Beret 59-60

Op  1 december 2013 werden drie baretten bezorgd, waaronder de Japanse Deer Linen Beret LL maat 59-60, hoewel de kleur maar net aan is, wel bijzonder om een luchtige baret van linnen bij de hand te hebben, vooral 's zomers. Een grapje is, dat als ik de Deer bovenop mijn chechia zet, ik een koksmuts heb, want die heb ik in bordeauxrood nog niet kunnen vinden.

9. Deer Linen Beret 59-60

Op 1 december 2013 met
de Deer-baret op de chechia als koksmuts.

10. South Pacific Coloured Beret - 310 mm

Een welkome toegift van South Pacific Berets, groot formaat, soepele grip, grote steel, en voorzien van het eigen label van SPB.

10. South Pacific Coloured Beret - 310 mm.

?? Exposición Super Lujo - 325 mm

Een interessante zending, want ik had per vergissing een niet bestaande specificatie besteld en nu ontving ik voor de derde keer een Exposición Super Lujo in Maroon - 325 mm. Maar hierdoor kwam wel aan het licht dat ik in september niet de werkelijk bestelde baretten had ontvangen en dat er dus toch nog een grotere txapeldun bestaat dan ik al bezit, zodat dit duplicaat geruild kan worden tegen de txapeldun onder de bordeauxrode txapelduns! Ik wacht in spanning af!

De derde Super Lujo ontvangen, terwijl er
een grotere txapeldun blijkt te bestaan!

Een bordeauxrode baret!

De Baskische baret

Rond de westelijke uitlopers van de Pyreneeën, het gebergte tussen Frankrijk en Spanje heeft zich ooit een onderscheiden volk met een eigen taal gevestigd: de Basken. Op de vlakten aan de voet van het gebergte, waar het erg koud kan zijn, weidden schaapherders hun schapen. Traditioneel liepen die schaapherders de hele dag op stelten om hun kudden tot in de verte te kunnen overzien.

Herders op stelten, lang geleden in Les Hautes Landes,
gevonden op www.fresques.ina.fr.

Terwijl de schapen graasden leunden de herders, staande op hun stelten, tegen hun staf om hun kudden in de gaten te houden. Vanwege de stabiele stand op drie punten hielden de herders hun handen vrij en konden ze tegelijkertijd spinnen of breien.
In 1984 heeft Lionel Labeyrie, zelf afkomsig uit Les Hautes Landes, de tekenaar van het stripboek 'l'Histoire de Bordeaux', mij op het schutblad afgebeeld als herder op stelten, wel met een glas wijn, maar zonder baret. Hij heeft mij, de Hollandais, getekend als een Hauts Landais.

Pieter op 8 augustus 1984, getekend door Lionel Labeyrie.

De titelpagina van het stripboek 'l'Histoire de Bordeaux'.

Al leunende op hun stelten breiden de herders stevige wollen mutsen die over de oren getrokken konden worden tegen de kou, vooral doeltreffend in het gebergte.
Maar een gebreide muts biedt onvoldoende bescherming tegen regen en wind. Daarom werd de techniek van vervilten - bekend vanuit de lakenindustrie - toegepast op de wollen mutsen, om die stevig en ondoorlatend, 'impermeabel', te maken. Zo ontstond wat wij - naar het Frans 'béret' - een 'baret' noemen. De beste kwaliteit biedt zelfs bescherming tegen de weersomstandigheden rond de bergtoppen der Pyreneeën, dat is de 'béret alpine', die in ons klimaat, met name de arbeider, bescherming bood tegen barre weersomstandigheden, en die denigrerend 'alpinopetje' werd genoemd.

Is maroon wel bordeauxrood?

Bij tijd en wijle zocht ik via internet, waar gestaag meer informatie te vinden was, naar een bordeauxrode baret. (Zie voor mijn eerdere baretten mijn blog 'Baretdrager sinds 1971'). Maar de enkele websites op dat gebied werden niet geactualiseerd en als ik al een kleur in mijn richting vond, lukte het me nog steeds niet om contact te maken. Ik heb nog enkele weblocs uit 2006 bewaard, maar die websites zijn inmiddels verdwenen. Weer later heb ik een Engelstalige website gevonden van kennelijk een barettenverzamelaar, ik herinner me althans, er afgedragen baretten op gezien te hebben. Maar in 2012 had ik beet bij dezelfde 'verzamelaar', ik vond er een baret te koop in een acceptabele kleur, maar met de kleuraanduiding 'maroon', wat naar mijn idee kastanjebruin was. Het vreemde was dat de website South Pacific Barets heette: zouden ze daar wel weten wat Baskische baretten zijn? Na mijn eerste bestelling kreeg ik tot mijn grote verbazing een e-mailbericht in het Nederlands van Daan Kolthoff, waarin hij mij hartelijk verwelkomde als klant, waarna een uitgebreide correspondentie volgde over oude baretten en over de juiste kleur bordeauxrood van nieuwe baretten. We werden dikke vrienden, ondanks dat hij in Nieuw-Zeeland niet gewoon een verre, maar zelfs mijn verste vriend is!

Toch nog een bordeauxrode baret!

Op 28 april 2012 werd de bordeauxrode baret bezorgd, die ik bij South Pacific Barets had besteld. Een prachtige kleur en even groot als mijn grootste zwarte baret. Mijn wens was vervuld, met deze baret kon ik eindelijk verder: onverwacht toch nog een baret in mijn grootte en in mijn kleur! Ik had de moed al lang opgegeven. Het ging om een Tolosa Tupida met een plateaudiameter van wel 30 cm, niet gemaakt in Spanje, maar in Argentinië, dus daar kunnen ze er ook wat van! Tupida wil zeggen dat de wol wat losser is vervilt en dat de baret daardoor wat soepeler aanvoelt.

De Tolosa Tupida van 30 cm,
gefabriceerd door Hijos de Pedro Espinosa in Argentinië,
nog ongerept op 28-04-2012.

Poseren met mijn Tolosa Tupida
in bordeauxrood gaf een voldaan gevoel!

Baretdrager sinds 1971

Voor het eerst een baret

In militaire dienst maakte de baret onderdeel uit van het uniform. Ik droeg hem niet graag, al was het maar omdat het verplicht was. Gelukkig kreeg ik als fotograaf van de Leger- Film- en Fotodienst soms opdrachten die ik in burgertenue moest uitvoeren.
Ik was wel gehecht aan mijn eigen baret, waarom ik er duidelijk mijn naam in gezet heb. Een militaire baret is overigens ontdaan van het vervilte uitsteekseltje bovenop, de 'cabillou'.

Met mijn LFFD-collega's heb ik vaak foto's gemaakt om de draak te steken met onze militaire uitrusting, inclusief de baret.

Pieter showt militaire uitrusting met
gesoldeerde draadvorm in bewerking.

Frits en Pieter tonen de voordelen van
de militaire uitrusting, inclusief de baret.

Ook met gasmasker blijft er
ruimte voor het dragen van een baret.

Om me voor studie ongestoord te kunnen afzonderen in de fotostudio heb ik na verloop van tijd het baantje van pasfotograaf gekregen. Een mooie gelegenheid om foto's van me te laten maken terwijl ik mijn opvolger inwerkte.

Pasfoto's met baret, zonnebril op en zonnebril af.

Burgerbaretten met een steeltje, label Campan

Eigenlijk vond ik het dragen van een baret na mijn diensttijd wel leuk, en met het oog op de toekomst leek het me ook praktisch, want mijn vader was voor zijn 40e al kaal.
Na mijn afzwaaien in 1972 heb ik bij Luijben, een herenkledingzaak in Oss, mijn eerste zwarte burgerbaret gekocht met een steeltje er bovenop en voorzien van een leren hoofdband maat 57, die trouwens vrij strak zat. Ook de buitenmaat (de 'plateaumaat') onderscheidde zich van mijn vroegere militaire baret die met slechts 25 cm, maar liefst drie cm kleiner was.
Elisabeth, mijn toenmalige verloofde, had een eendere baret aangeschaft om die te dragen bij een soort matrozenpak waarvan we er allebei een hadden; in een donker straatje, de Monsterstraat in Oss, wekte dat de aandacht van een een paar dronken jongelui, die ons afranselden en de baretten afpakten. Uiteindelijk heb ik toch weer zo'n baret gekocht. Maar ik durfde hem in Oss niet goed meer te dragen. Het label was Campan.

Het Campan-label van mijn eerste
burgerbaretten

Veel later toen mijn Campan-baret afgedragen was heb ik hem vaak opgezet bij het klussen.

De Campan klusbaret

De Rue Sainte Cathérine in Bordeaux

Vijf jaar na mijn afzwaaien, ben ik ondernemer geworden, onder andere als wijnkoper, waarna ik steeds vaker in de Bordeauxstreek vertoefde. Omdat mijn Campan-baret van 28 cm er nog relatief klein uitzag, vanwege mijn weelderige haardos, wilde ik al lang een grotere baret, maar die kon ik in Nederland niet vinden. Men gaf mij de raad naar de Rue Sainte Cathérine in de stad Bordeaux te gaan, want daar zou ik een hoeden- en pettenwinkel kunnen vinden. Ik koos meteen de grootste plateaumaat die voorhanden was, een 'douze', en ik dacht dat het inches waren. Het label was Arnaga. Maar tot mijn teleurstelling was die baret met 28 cm niets groter dan mijn oude Campan-baret.

Mijn eerste Arnaga met een diameter van 28 cm.

Het label in mijn eerste Arnaga

Binnen een jaar ben ik teruggegaan naar de chapellerie in de Rue Sainte Cathérine. Ik wilde echt een grotere baret dan ik al had. De verkoper had het over een 'onze', een 'douze' en een 'treize', en ik koos de de laatste, want die was inderdaad groter dan mijn eerste Arnaga, maar het juiste verband met inches bleef een raadsel, want de 'treize' met een plateau van 30 cm was niet groter dan 12 inches.

Mijn tweede Arnaga, diameter 30 cm.

Het label in mijn tweede Arnaga.

Kleuromslag

Midden 80-er jaren heb ik nog een keer een Arnaga bij dezelfde chapellerie gekocht, weer een van van 30 cm omdat de voorgaande ondertussen afgedragen was. Daarna ben ik op zoek gegaan naar een baret in bordeauxrood. De chapellerie in de Rue Sainte Cathérine bleek inmiddels opgeheven. Een goede bekende zou me misschien kunnen helpen aan een bordeauxrode baret van de Franse para's, maar ik heb daar niet zo achterheen gezeten, omdat ik niet verwachtte dat dat een erg groot model zou zijn.

Mijn laatste Arnaga uit de stad Bordeaux

Het label van mijn laatste Arnaga.

De laatste zwarte baret

Midden 90-er jaren ving ik een gesprek op tussen twee dragers van een zwarte hoed, over de herkomst van hun hoofddeksels. Een hoed, mits in bordeauxrood, leek me een goed alternatief en ik ging op zoek. Rond 1998 vond ik in Utrecht de Hoedenzaak Van Dijk, welke winkel trouwens niet ver was van de plaats waar mijn grootouders tot 1920 nog een zetzaak in hoeden en petten beheerden. Bordeauxrode hoeden zag ik er toen niet, maar tot mijn verbazing vond ik er wel een wat grotere baret dan ik al had in zwart.

De 'Vray' Basque van Boinas Elosegui,
aangeschaft bij Hoedenzaak Van Dijk in Utrecht.

Op het label staat, onder een wapen dat geflankeerd wordt door twee inboorlingen met knuppels, de raadselachtige tekst 'AUSTRALIA', in rode letters. De Baskische fabrikant, ook vermeld op het label, drukt hiermee slechts uit dat de hoge kwaliteit van de baret te danken is aan de gebruikte grondstof, Australische merinowol, bij uitstek geschikt voor dichte en vaste vervilting. Mogelijk twijfelde mijn leverancier daarom aan de verkoopbaarheid van de baret en heeft hij ter overtuiging van de klant, onder het label in foliedruk de tekst 'Vray Basque' aangebracht, en zich daarbij vergist in de schrijfwijze van het Franse woord 'vrai'.

Het label van de 'Vray' Basque met
de raadselachtige aanduiding 'AUSTRALIA'.

Bordeauxrood van top tot teen

Tijdens een bezoek aan Florence in 2000 ontdekte Miny op de markt zomaar een slappe vilthoed in mijn 'sacré couleur'. Later op die dag vond ik in de winkels eerst een heuptasje in bordeauxrood en daarna ook nog mijn eerste paar bordeauxrode schoenen.

Een foto uit 2003, waarop de hoed uit Florence
grotendeels staat afgebeeld.

Geen baretten

Een zoektocht op internet leverde de eerste jaren van de 21e eeuw nog weinig op. Op de rommelmarkt in Overlangel vond ik voor 50 cent een tweede bordeauxrode vilthoed, geschikt voor huis- tuin en keukengebruik. Af en toe liep ik nog wel eens binnen bij Hoedenzaak Van Dijk, en op een dag vond ik er een mooie Baldini, een Italiaanse hoed in de goede kleur. Via internet bleef ik naar een bordeauxrode baret zoeken, en ik vond zowaar een paar fabrikanten, waarvan er een een baret in 'marron' toonde, maar dat was nog maar kastanjebruin. Het lukte toen niet om met de fabrikant in contact te komen of om verkooppunten te vinden. Ik herinnerde me, dat mijn vader zijn initialen in zijn hoed had staan en ik ben bij Van Dijk gaan vragen of dat tegenwoordig nog mogelijk was. Ik ontdekte er een Engelse kleppet met een knoop bovenop èn in de juiste kleur, een goed alternatief voor een echte baret. De hoed en de pet werden beide van mijn initialen voorzien.

Een recente foto om de kleur van de Baldini
te vergelijken met die van wijn.

Bordeauxrode aapjes

Proosten

Miny heeft haar verjaardag niet gevierd, maar ze heeft wel getrakteerd op een 'eenvoudige doch voedzame maaltijd', en dan weten de oplettende lezertjes al genoeg! (Als je begrijpt, wat ik bedoel.)

Tevens heeft ze daarbij haar digitale onderscheiding opgePhotoShopt gekregen! Kijk maar eens op Miny en de Gouden Asperge.

Schoenen en tassen

Op haar verjaardag wilde Miny de stad ingaan om zichzelf te trakteren op een paar comfortabele schoenen, en tevens rondneuzen voor een bordeauxrode schoudertas. Voor ze vertrok herinnerde ze mij eraan dat ik afgelopen najaar spontaan had aangeboden de aankoop van een bordeauxrode schoudertas te sponsoren vanwege de kleur, toen ze daar in een winkel verlekkerd naar keek. Het ging om een bordeauxrode schoudertas van Kipling, waaraan een schattig aapje hing. De site van Kipling was zo gevonden en naast een bordeauxrode schoudertas vond ik tevens een passende beurs. Daarna zag ik in mijn 'sacré couleur' ook nog de ideale collegerugzak met ruimte voor mijn MacBook, mijn grote wijnlogboek en nog veel meer. Met oud en nieuw voor de deur, kon het wel even duren voor de bestelling zou arriveren.

Tassen en aapjes

Vandaag zijn de bestelde Kipling-tassen, compleet met de aapjes, aangekomen!

Schoudertas, beurs en schoenen!

Aapjes LUZ en NORA

De goedgevulde rugzak

Aapje JOSE

Al het goede voor 2014!

Welgemeende winterzonnewendewensen:

Nu de dagen alweer lengen: 

Mijn beste winterzonnewendewensen aan het begin 

van het 2014e jaar van onze jaartelling! 

Bacchus, de Romeinse god van de wijn

Bacchus, een kom wijn heffende - de god van het genieten -, door Michelangelo[http://nl.wikipedia.org/wiki/Bacchus_(Michelangelo)] uitgebeeld met een sater, genietend van de druiven die Bacchus met zich draagt.
De lichtjes rond Bacchus symboliseren het licht van de lengende dagen na de winterzonnewende, het begin van ons Aardse jaar.

Een schuimend glas Russische mousserende wijn
tegen het licht van buiten rondschietende vuurpijlen.

Russisch vuur

Terwijl vuurpijlen de hemel verlichtten heb ik samen met Miny een Russische, maar wel bordeauxrode, mousserende wijn laten knallen. Voor dit moment de meest gepaste wijn die ik kon bedenken. In 1990 heb ik samen met Miny tijdens Sail, aan boord van de viermastbark Sedov, voor het eerst Russische 'champagne' geproefd.

Proefnotities van Château de Camensac,
Haut-Médoc 1970,  kurk verrot, slechts 69/100;
Boland Wijnkelder,  Zuid-Afrika 1997 87/100;
Russische mousserende wijn 'Kapachoe' (2003) 76/100.